ممنوعیت Monero در صرافی‌های ژاپن و کره جنوبی ۲۰۲۶

در سال ۲۰۲۶ هر صرافیِ دارای مجوز FSA را در توکیو باز کنید و دنبال XMR بگردید؛ چیزی پیدا نمی‌کنید. همین کار را روی Upbit، Bithumb، Coinone یا Korbit — چهار پلتفرم بزرگِ بازار وون در کره جنوبی — تکرار کنید، باز هم نتیجه خالی است. Monero به‌آرامی از این دفترهای سفارش کنار نرفته؛ سال‌ها پیش عمداً حذف شد و دو نهاد از سخت‌گیرترین رگولاتورهای رمزارز در آسیا آن را بیرون نگه داشته‌اند. صرافی‌های دارای مجوز ژاپن در سال ۲۰۱۸ و پس از هک Coincheck سکه‌های حریم‌خصوصی را کنار گذاشتند، و ممنوعیت «سکه‌های تاریک» در کره جنوبی از مارس ۲۰۲۱ اجرایی شد. آنچه در ۲۰۲۶ تازگی دارد، سفت‌شدنِ سازوکار نظارتی پیرامون همین ممنوعیت‌هاست: قانون Travel Rule نهاد FATF اکنون به‌طور کامل در هر دو بازار سیم‌کشی شده، و چارچوب گزارش‌دهی دارایی‌های رمزی سازمان OECD موسوم به CARF برای تبادل داده‌های فرامرزی در حال راه‌اندازی است.

این داستان درباره «غیرقانونی بودنِ مالکیت Monero» نیست — در هیچ‌یک از این دو کشور نگه‌داشتنِ XMR جرم نیست. موضوع، بسته‌شدنِ درهای ورودیِ قانونی است و این‌که چه معنایی برای هرکسی دارد که برای قابلیت تعویض (fungibility) ارزش قائل است. اگر در ژاپن یا کره هستید و هنوز می‌خواهید Monero تهیه کنید، سرویس‌هایی مانند MoneroSwapper دقیقاً به همین دلیل وجود دارند که صرافی‌های دارای مجوز دیگر این کار را نمی‌کنند. در ادامه تصویر کامل را می‌بینید: چرا این ممنوعیت‌ها رخ دادند، قوانین واقعاً چگونه کار می‌کنند، و چه گزینه‌های عملی‌ای باقی مانده است.

چرا ژاپن و کره جنوبی در برابر Monero ایستادند

هر دو کشور از دو مسیر متفاوت به یک نتیجه رسیدند، اما ایراد اصلی یکسان است: حریم خصوصیِ Monero اختیاری نیست. روی یک زنجیرهٔ شفاف مانند Bitcoin، یک صرافی می‌تواند با رصد آدرس‌ها از پسِ قوانین مبارزه با پول‌شویی بربیاید. اما در Monero، خودِ پروتکل به‌صورت پیش‌فرض فرستنده، گیرنده و مبلغ را پنهان می‌کند. همین موضوع، مدل استانداردِ انطباق مبتنی بر نظارت را عملاً ناممکن می‌سازد.

• حریم خصوصیِ پیش‌فرض، نه انتخابی: هر تراکنش Monero از RingCT برای مخفی‌کردن مبلغ، از امضای حلقه‌ای CLSAG برای گم‌کردن فرستنده میان طعمه‌ها، و از یک آدرس مخفی (stealth address) استفاده می‌کند تا آدرس عمومیِ گیرنده هرگز روی زنجیره ظاهر نشود. هیچ «حالت شفافی» وجود ندارد که رگولاتورها بتوانند آن را طلب کنند.
• تضاد با قانون Travel Rule: توصیهٔ شمارهٔ ۱۶ نهاد FATF صرافی‌ها را موظف می‌کند داده‌های فرستنده و گیرنده را برای انتقال‌های بالاتر از حدود ۱٬۰۰۰ دلار با یکدیگر به اشتراک بگذارند. در مورد Monero، صرافی به‌معنای واقعی کلمه نمی‌تواند داده‌های طرف مقابل را که قانون می‌خواهد ببیند.
• فشار سیاسیِ پس از هک: پاک‌سازیِ ژاپن در پیِ نفوذ ژانویهٔ ۲۰۱۸ به Coincheck رخ داد؛ حادثه‌ای که در آن حدود ۵۳۰ میلیون دلار توکن NEM به سرقت رفت. رگولاتورها دارایی‌هایی می‌خواستند که اگر سرقت بعدی رخ داد، بتوانند ردشان را بزنند.
• برچسبِ «سکهٔ تاریک»: مقامات مالیِ کره جنوبی صراحتاً Monero، Dash و Zcash را «سکهٔ تاریک» (다크코인) دسته‌بندی کردند و صرافی‌های دارای مجوز را از فهرست‌کردن آن‌ها بازداشتند.

به آنچه در این فهرست نیست توجه کنید: هیچ شاهدی مبنی بر این‌که Monero به‌شکل منحصربه‌فردی مجرمانه است. شرکت‌های تحلیل بلاک‌چین مانند Chainalysis بارها گزارش کرده‌اند که سکه‌های شفاف همچنان بر حجم تراکنش‌های غیرقانونیِ روی زنجیره غالب‌اند. این ممنوعیت‌ها دربارهٔ امکان‌پذیریِ انطباق‌اند، نه دربارهٔ آمار جرم.

سازوکار نظارتی پشت ممنوعیت‌های ۲۰۲۶

برای آن‌که بفهمید چرا سال ۲۰۲۶ بیشتر شبیه یک سفت‌شدن است تا یک ممنوعیتِ تازه، باید رویدادهای اصلیِ حذف از فهرست را از زیرساخت نظارتی‌ای که حالا روی آن‌ها سوار می‌شود جدا کنید. حذف از فهرست، خبر کهنه‌ای است. دستگاهِ تبادل داده، تحولِ ۲۰۲۶ است.

ژاپن: نهاد FSA، انجمن JVCEA و پاک‌سازیِ پس از Coincheck

ژاپن صرافی‌های رمزارز را زیر چترِ قانون خدمات پرداخت تنظیم می‌کند؛ آژانس خدمات مالی (金融庁، همان FSA) نهاد ناظر است و انجمن صرافی‌های دارایی‌های مجازی و رمزیِ ژاپن (JVCEA) لایهٔ خودتنظیم‌گری را تشکیل می‌دهد. پس از هک Coincheck، نهاد FSA به صرافی‌های ثبت‌شده فشار آورد تا دارایی‌هایی را که ردگیری را دشوار می‌کنند کنار بگذارند. Coincheck در سال ۲۰۱۸ سکه‌های Monero، Zcash، Dash و Augur را از سبد خود حذف کرد، و از آن زمان هیچ صرافیِ ثبت‌شده نزد FSA دیگر XMR را فهرست نکرده است.

در طول سال ۲۰۲۵ و با ورود به ۲۰۲۶، نهاد FSA در حال بررسیِ بازطبقه‌بندیِ دارایی‌های رمزی زیر قانون ابزار و بورس مالی (FIEA) بوده است؛ تغییری که رمزارزها را به سمت رژیمی شبیه به اوراق بهادار — با الزام افشای اطلاعات و قواعد منع معاملهٔ نهانی — سوق می‌دهد. شکل نهاییِ این طرح هرچه باشد، جهتش به‌سمتِ ردگیریِ بیشتر است، نه کمتر — و این یعنی هیچ مسیر واقع‌بینانه‌ای برای بازگشتِ یک سکهٔ حریم‌خصوصی به یک پلتفرم دارای مجوز باقی نمی‌گذارد.

کره جنوبی: حذف «سکهٔ تاریک» و قانون Travel Rule

چرخش کره جنوبی از طریق اصلاحیهٔ قانون گزارش‌دهی و استفاده از اطلاعات تراکنش‌های مالی خاص آمد که از ۲۵ مارس ۲۰۲۱ اجرایی شد. این قانون برای معامله، حساب بانکیِ با نام واقعی را الزامی کرد و عملاً سکه‌های حریم‌خصوصی را روی صرافی‌های منطبق با قانون ممنوع ساخت. پلتفرم‌های بزرگ زودتر از مهلت مقرر دست‌به‌کار شدند — Upbit در سال ۲۰۲۰ از حذف شش سکهٔ حریم‌خصوصی خبر داد و بقیه نیز پیروی کردند.

قانون حمایت از کاربر دارایی‌های مجازی که از ۱۹ ژوئیهٔ ۲۰۲۴ لازم‌الاجرا شده، لایه‌ای از حمایت از کاربر و مقابله با سوءاستفادهٔ بازار را روی این بنا افزود. تا سال ۲۰۲۶، واحد اطلاعات مالیِ کره (FIU) و کمیسیون خدمات مالی (FSC) یک رژیم پختهٔ Travel Rule را اداره می‌کنند، و این کشور در شمار حدود ۶۰ حوزهٔ قضایی است که به اجرای تبادل دادهٔ CARF در بازهٔ ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۷ متعهد شده‌اند. تورِ نظارتی از همیشه ریزبافت‌تر شده است.

صرافیِ دارای مجوز تنها درِ ورود به Monero نیست — فقط پُرنظارت‌ترینِ آن‌هاست. بستنِ این در، پروتکل را نمی‌بندد؛ فعالیت را به ریل‌های همتا‌به‌همتا (P2P) و سوآپ اتمی هل می‌دهد که رگولاتورها هیچ کنترل امانی‌ای بر آن‌ها ندارند.

چه چیزی برای دارندگان Monero تغییر می‌کند (و چه چیزی تغییر نمی‌کند)

رایج‌ترین برداشت اشتباه از این تیترها این است که «Monero ممنوع شده، پس سکه‌های من بی‌ارزش‌اند یا توقیف می‌شوند.» این نادرست است. پروتکل روی یک شبکهٔ جهانی و بدون‌نیاز به اجازه اجرا می‌شود که با اثبات‌کارِ RandomX ایمن شده است؛ هیچ رگولاتور ملی‌ای نمی‌تواند آن را از خودِ بلاک‌چین حذف کند. در ادامه می‌بینید واقعاً چه چیزی جابه‌جا می‌شود و چه چیزی همان می‌ماند.

اصطکاکِ عملی روی مرزِ فیات متمرکز شده است. واردکردنِ وونِ کره یا ینِ ژاپن به Monero و خارج‌کردنِ آن از Monero حالا تقریباً همیشه از مسیر یک دارایی شفاف می‌گذرد — Bitcoin، USDT یا USDC — چون درگاه‌های ورودیِ باقی‌مانده فقط همین‌ها را پشتیبانی می‌کنند. اما به‌محض آن‌که XMR در دست شماست، تجربه دقیقاً مثل هر جای دیگرِ کرهٔ زمین است: زمان بلاکِ حدوداً دو دقیقه‌ای، مبالغی که با RingCT پوشانده شده‌اند، و گیرندگانی که با آدرس مخفی محافظت می‌شوند.

یک نکتهٔ کم‌توجه‌شده برای کسانی که حواسشان به مالیات است: Monero از یک کلید مشاهده (view key) پشتیبانی می‌کند؛ یک اعتبارنامهٔ فقط‌خواندنی که به شما اجازه می‌دهد تراکنش‌های ورودی را به یک حسابرس یا مرجع مالیاتی نشان دهید، بدون آن‌که کلید خرج‌کردن (spend key) خود را افشا کنید. حریم خصوصیِ پیش‌فرض به این معنا نیست که نمی‌توانید سوابق خود را اثبات کنید، وقتی 국세청 یا 国税庁 سراغتان می‌آید.

قابلیت تعویض: چرا اصلاً Monero مهم است

برای درک این‌که چرا کسی پس از حذف Monero از صرافی‌ها هنوز سراغش می‌رود، باید به مفهوم قابلیت تعویض (fungibility) برگردیم. یک واحد پول واقعاً قابل‌تعویض است وقتی هر واحدش دقیقاً به‌اندازهٔ واحد دیگر می‌ارزد و گذشته‌اش به آن نمی‌چسبد. اسکناس ده‌هزارتومانی در جیب شما هیچ تاریخچه‌ای حمل نمی‌کند؛ کسی نمی‌پرسد پیش از این از کجا آمده است.

Bitcoin این خاصیت را ندارد. چون هر تراکنش روی زنجیرهٔ شفاف ثبت می‌شود، صرافی‌ها و شرکت‌های تحلیلی می‌توانند سکه‌ها را «آلوده» برچسب بزنند و گاهی واریزهای مرتبط با آدرس‌های مشکوک را مسدود می‌کنند. دو بیت‌کوین با ارزش اسمیِ برابر می‌توانند در عمل رفتار متفاوتی داشته باشند. Monero با پنهان‌کردنِ پیش‌فرضِ گرافِ تراکنش این مسئله را از ریشه حل می‌کند: هیچ واحد XMR تاریخچهٔ لکه‌دار حمل نمی‌کند، چون زنجیره اصلاً گرافی برای رصد بیرون نمی‌دهد. برای کاربرانی در حوزه‌های دارای کنترل سرمایه یا محدودیت‌های بانکی، همین خاصیت — نه قیمت — اغلب دلیل اصلیِ نگه‌داشتن Monero است.

چگونه وقتی صرافی‌ها Monero را فهرست نمی‌کنند آن را تهیه کنیم

با کنار رفتنِ دفترهای سفارشِ دارای مجوز، چهار مسیر باقی می‌ماند. هرکدام موازنهٔ متفاوتی میان راحتی از یک‌سو و حریم خصوصی و ریسک طرف مقابل از سوی دیگر برقرار می‌کنند.

1. از یک سرویس سوآپ غیرامانی استفاده کنید. پلتفرم‌هایی مانند MoneroSwapper به شما اجازه می‌دهند BTC، ETH، USDT یا دارایی دیگری بفرستید و XMR را در کیف‌پول خودتان دریافت کنید، بدون حساب کاربری و بدون احراز هویت. شما هرگز وجوهتان را به یک موجودیِ امانی واریز نمی‌کنید، پس صرافی‌ای وجود ندارد که موجودی را مسدود یا گزارش کند.
2. به‌صورت همتا‌به‌همتا روی یک صرافی غیرمتمرکز معامله کنید. Haveno یک صرافی همتا‌به‌همتای غیرامانی است که بر بستر Monero ساخته شده و روی Tor اجرا می‌شود و خریداران و فروشندگان را مستقیماً به هم می‌رساند. نزدیک‌ترین چیز به بازارهای محلیِ فیاتِ قدیمی است، منهای آن گردانندهٔ مرکزی.
3. یک سوآپ اتمی انجام دهید. سوآپ‌های اتمیِ بدون‌اعتمادِ BTC↔XMR به دو طرف اجازه می‌دهند سکه‌ها را مبادله کنند، بی‌آنکه واسطه‌ای هیچ‌یک از دو طرف را نگه دارد. این خودمختارترین مسیر است، هرچند ابزارهایش هنوز فنی‌تر از یک سوآپ تک‌کلیکی‌اند.
4. آن را استخراج کنید. الگوریتم RandomX در Monero عمداً دوست‌دار CPU و مقاوم در برابر ASIC طراحی شده، پس یک رایانهٔ معمولی هم می‌تواند توان هش کمک کند. استخراج استخری از طریق P2Pool پاداش را مستقیماً به کیف‌پول شما پرداخت می‌کند، بدون آن‌که صرافی‌ای در میانه باشد.

برای بیشترِ مردمِ توکیو یا سئول، گزینهٔ اول انتخابِ واقع‌بینانهٔ پیش‌فرض است. شما معمولاً همین حالا مقداری Bitcoin یا یک استیبل‌کوین دارید که روی یک صرافیِ داخلی تهیه کرده‌اید؛ یک سوآپ آن را در چند دقیقه به Monero تبدیل می‌کند و XMR در کیف‌پولی فرود می‌آید که فقط خودتان کنترلش می‌کنید.

یک مثال واقعی: یک فریلنسر در سئول، سال ۲۰۲۶

جیهون را در نظر بگیرید، یک توسعه‌دهندهٔ فریلنسر در سئول که گاهی برای مشتریان خارج از کشور فاکتور صادر می‌کند و می‌خواهد بخشی از پس‌اندازش را به‌خاطر قابلیت تعویضِ Monero در آن نگه دارد — همان خاصیتی که باعث می‌شود هیچ واحد XMR تاریخچهٔ آلوده‌ای حمل نکند، چون زنجیره هیچ گرافِ تراکنشی را آشکار نمی‌کند. صرافیِ داخلیِ او که کاملاً با FSC و FIU منطبق است، XMR را فهرست نمی‌کند و هرگز هم نخواهد کرد.

گردش کارش سرراست است. او با وون روی صرافیِ کره‌ایِ خود USDT می‌خرد، آن را به کیف‌پول خودش برداشت می‌کند، و با یک سوآپ غیرامانی USDT را به Monero تبدیل می‌کند. XMR به یک آدرس مخفی که کیف‌پولش ساخته فرود می‌آید؛ روی زنجیره، فراتر از خودِ سوآپ، هیچ پیوند قابل‌مشاهده‌ای میان برداشتِ او از صرافی و موجودی Monero‌اش دیده نمی‌شود. او یک نسخهٔ پشتیبان از کلید مشاهده (view key) نگه می‌دارد تا اگر روزی 국세청 از او حسابرسی کرد، بتواند دقیقاً نشان دهد چه دریافت کرده و چه زمانی، در حالی‌که خرج‌کردنش خصوصی می‌ماند.

هیچ‌چیز اینجا فرار مالیاتی نیست — جیهون همچنان سودش را گزارش می‌کند. نکته این است که ممنوعیت یک راحتی را حذف کرد، نه یک قابلیت را. او صرفاً از یک سکهٔ شفاف به‌عنوان پل و از یک سوآپ به‌عنوان آخرین گام استفاده می‌کند. همین الگو در ژاپن هم کار می‌کند، با جایگزین‌کردنِ ین و یک صرافیِ پشتیبانِ JPY در ابتدای مسیر.

پرسش‌های متداول

آیا در سال ۲۰۲۶ مالکیت Monero در ژاپن یا کره جنوبی غیرقانونی است؟

نه. هیچ‌یک از این دو کشور نگه‌داشتن یا استفاده از Monero را جرم‌انگاری نمی‌کنند. ممنوعیت‌ها به صرافی‌های دارای مجوز مربوط‌اند که از فهرست‌کردنِ سکه‌های حریم‌خصوصی منع شده‌اند. مالکیت در یک کیف‌پول خودنگه‌دار، ارسال و دریافت همگی قانونی می‌مانند — محدودیت روی پلتفرم‌های تجاریِ تنظیم‌شده است، نه روی افراد.

چرا صرافی‌ها نمی‌توانند صرفاً KYC اضافه کنند و Monero را همچنان فهرست نگه دارند؟

KYC مشتری را در نقطهٔ صرافی شناسایی می‌کند، اما قانون Travel Rule نهاد FATF اشتراک‌گذاریِ دادهٔ طرف مقابل را هم برای انتقال‌های خروجی الزام می‌کند. چون Monero آدرس گیرنده و مبلغ را روی زنجیره از طریق آدرس مخفی و RingCT پنهان می‌کند، صرافی نمی‌تواند اطلاعاتِ ذی‌نفع را که قانون می‌خواهد تولید کند. بررسیِ هویت در درگاهِ ورود، کوریِ روی‌زنجیره را حل نمی‌کند.

آیا ژاپن و کره جنوبی هم‌زمان Monero را ممنوع کردند؟

نه. صرافی‌های دارای مجوز ژاپن در سال ۲۰۱۸ و پس از هک Coincheck سکه‌های حریم‌خصوصی را کنار گذاشتند؛ این کار با فشار FSA و خودتنظیم‌گریِ JVCEA پیش رفت. ممنوعیت کره جنوبی از طریق اصلاحیهٔ قانون اطلاعات تراکنش‌های مالی خاص آمد که در مارس ۲۰۲۱ اجرایی شد. تحولِ ۲۰۲۶، اشتراک‌گذاریِ سفت‌تر داده است — اجرای کاملِ Travel Rule و راه‌اندازیِ CARF.

آیا هنوز می‌توانم Monero را به حساب بانکی‌ام نقد کنم؟

به‌صورت غیرمستقیم. چون هیچ صرافیِ دارای مجوزِ ژاپنی یا کره‌ای واریز XMR را نمی‌پذیرد، مسیر رایج این است که Monero را دوباره به Bitcoin یا یک استیبل‌کوین سوآپ کنید، آن دارایی شفاف را روی یک صرافیِ داخلی واریز کنید و وون یا ین برداشت کنید. مسئولیت گزارشِ هر سود مشمول مالیات به 국세청 یا 国税庁 همچنان بر عهدهٔ شماست.

آیا این ممنوعیت‌ها روزی برداشته خواهند شد؟

در کوتاه‌مدت بعید است. هر دو رگولاتور به‌سمت ردگیریِ بیشتر حرکت می‌کنند — ژاپن از مسیر بازطبقه‌بندیِ احتمالی زیر FIEA و کره جنوبی از مسیر مشارکت در CARF. سکه‌های حریم‌خصوصی در خلاف این جهت قرار دارند، پس بازگشت به دفترهای سفارشِ دارای مجوز نیازمند یک تغییر بزرگ در چارچوب FATF خواهد بود که زیربنای هر دو رژیم است.

نتیجه‌گیری

«ممنوعیت Monero در صرافی‌ها» در ژاپن و کره جنوبی را بهتر است به‌چشم یک درِ ورودیِ بسته دید، نه یک گاوصندوقِ قفل‌شده. صرافی‌های دارای مجوز در هر دو کشور سال‌ها پیش XMR را حذف کردند و بازش نمی‌گردانند، و سفت‌شدنِ CARF و Travel Rule در سال ۲۰۲۶ این را قطعی می‌کند. اما پروتکل — RingCT، CLSAG، آدرس‌های مخفی، RandomX و ارتقای پیشِ‌رویِ FCMP++ که مجموعهٔ ناشناسیِ Monero را باز هم بزرگ‌تر خواهد کرد — دقیقاً همان‌طور که طراحی شده، همه‌جا و برای همه به کار خود ادامه می‌دهد. مالکیت قانونی می‌ماند، شبکه جهانی می‌ماند، و تنها چیزی که واقعاً تغییر کرده این است که از کدام درگاه ورودی استفاده می‌کنید.

اگر در توکیو، سئول یا هر جای دیگری هستید که پلتفرم‌های تنظیم‌شده سکه‌های حریم‌خصوصی را فهرست نمی‌کنند، یک سوآپ غیرامانی کم‌مقاومت‌ترین مسیر است. می‌توانید از طریق MoneroSwapper Monero را به‌صورت ناشناس بخرید با فرستادنِ دارایی‌ای که همین حالا دارید و دریافتِ XMR مستقیماً در کیف‌پول خودتان — بدون حساب، بدون فهرست‌شدن، بدون نیاز به هیچ اجازه‌ای.